Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Εχω Παγώσει.


Το πρωί της Κυριακής των επαναληπτικών εκλογών  θα πάω πάλι νωρίς να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα , με μεγάλη χαρά , λαχτάρα και ανυπομονησία. Γιατί είμαι τόσο χαρούμενος ; ο λόγος είναι ότι επιτέλους γίνονται εκλογές και  ότι η δημοκρατία είναι σε πλήρη λειτουργία. Ο κάθε ένας πολίτης να είναι υπεύθυνος για την επιλογή του.  Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή , όταν διορίστηκε η κυβέρνηση Παπαδημου μετά από τόσες αντιδράσεις διαδηλώσεις πορείες από τον κόσμο το αποτέλεσμα ήταν να καταφέρει το τραπεζικό σύστημα  να πάρει την εξουσία , όπως μια «χούντα»  . Βεβαίως θα μου πείτε , είσαι υπερβολικός , τότε όμως η ψυχική μου κατάσταση έπεσε στα τάρταρα. Ένα μακρύ και βαρύ χειμώνα είχα κάθε πρωί στο μυαλό μου αν θα επανέλθει η δημοκρατία αν θα έχω ξανά το δικαίωμα να ξαναψηφίσω να συμμετέχω σε αποφάσεις , όχι όμως" κατόπιν εορτής "και  που θα έχουν πάρει αποφάσεις για μένα αλλά χωρίς έμενα. Κάθε μουντό και κρύο πρωινό του χειμώνα με ξυπνούσε ένας φόβος ή ένα δίλλημα  που μου τα είχε φυτέψει από την προηγούμενη ημέρα ένα ραδιόφωνο , μια εφημερίδα ,ένα κανάλι τηλεόρασης  ,ένα μπλοκ σαν αυτό που γράφω τώρα, ο φόβος και το δίλημμά ήταν που σκοτείνιαζε ακόμα πιο πολύ τα πρωινά του χειμώνα. Ένας φόβος που σε έκανε να μουδιάζεις να είσαι αναβλητικός να βουβαίνεις  αλλά να ξεφωνίζεις μέσα σου ,το δίλημμα αν θα ανήκεις ή όχι σε μια κοινωνία Ευρώπης , σε μια ομάδα  , σε μια οικογένεια , αν θα μας έχουν... φίλο; Και είναι δίλημμά πραγματικά αν έχεις την ανάγκη να ανήκεις κάπου. Αλλά και από την άλλη το να καταφέρουν οι διαχειριστές της εξουσίας και της οικονομίας να πτωχεύσουν μια ολόκληρη χώρα οπού οι πολίτες δυσκολεύονται να το συνειδητοποιήσουν . Νομίζω ότι οι Έλληνες είμαστε  πια σε μια φάση ενηλικίωσης ,στο πέρασμα από την ανέμελη εφηβεία σε μια κατάσταση πιο ρεαλιστικής προσέγγισης των πραγμάτων. Νομίζω ότι μπαίνουμε σε μια νέα εποχή που όλοι θα συμμετέχουν και θα αγωνιούν για την πορεία που έχουμε σαν χώρα ακόμα και αυτοί που τα προηγούμενα χρονιά αδιαφορούσαν επιδεικτικά για τα κοινά (πηγαίνοντας στις παραλίες την ώρα των εκλογών) τώρα θα ρίχνουν ακόμα και αυτοί κλεφτές ματιές για το που θα πάμε ως χώρα.Αυτή την ανάρτηση στο ιστολογιο δεν την είχα δημοσιεύσεις έγκαιρα και έτσι με πρόλαβαν τα γεγονότα , αν σας έχει τσιμπήσει φίδι θα καταλάβετε πως ένοιωσα όταν άκουσα ότι σε γνωστό κανάλι ένας άνθρωπος χτυπούσε ζωντανά live όπως το λένε,  έναν άλλο άνθρωπο , τι άλλο να πω και να γράψω για το γεγονός , αντί σε τέτοιες στιγμές που όλη η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης  περιμένεις από τους πολιτικούς να σε ξαφνιάσουν ευχαρίστα και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων βλέπεις τέτοια γεγονότα και νοιώθεις το κάψιμο από το δηλητήριο.